İndirilen yer YTS.MX
Resmi YIFY film sitesi: YTS.MX
Evet?
Avrupa'ya ne zaman döneceksin?
Şubat sonu mu, Mart başı mı?
Size katılmalı mıyım?
Sana katılmamı ister misin?
Ne kadar berbatsın sadece gülmeye devam etmek için.
"Kadınlar öldürüldü.
Pek çok yoksul kadın.
Daha fazla cinayetin önlenmesini istedim.
Sonra şunu fark ettim her kadın sessiz kaldı,
bir şeyden korkuyordu.
Daha sonra ayakta kaldım bir grup insanla.
Üç köpeğin bize doğru koştuğunu gördük.
Ama sadece ikisi gerçekten hızlıydı.
Kısa sürede bize ulaştılar. Üçüncüsü...
bir çeşit bulldog.
Ve o an aklıma geldi...
Belki bir kişi değildi
belki de bu köpek Cinayetleri işlemişti."
Köpeğin bir adı var mıydı?
Maks.
INGEBORG BACHMANN ÇÖLE YOLCULUK
Ingeborg Bachmann mı?
Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Max Frisch.
Dinlediğimden beri "Manhattan'ın İyi Tanrısı"
Seninle tanışmam gerektiğini biliyordum.
Hatta iki kere dinledim.
İlk kez evde ve sonra bir kez daha Hamburg radyo istasyonunda.
Bir anda ilgimi çekti.
Tamamen yeni bir ses.
Bir kadının sesi.
İnsanlar şunu söylemez mi her zaman katiller olmuyor
ama bazen suçlu olan öldürülenler mi?
Bu bir Arnavut deyişi.
Ve başka bir söz hatırlıyorum.
Herkesin bu eğilimi vardı doğal sınırları ortadan kaldırmak için
sadece sahip olduklarını bulmak için Dünyada tutunacak hiçbir şey yok.
Erkekler kadınlar hakkında çok az şey anlıyor.
Bu yüzden önemli Kadınların kendilerini temsil etmeleri için.
Gerçekten senin için bu kadar önemli mi?
Affedersin.
Arkadaşlarım seni hemen tanıdı.
Bize katılmayı çok isterlerdi
size olan hayranlıklarını ifade etmek için.
Onları durdurmakta zorluk çekiyordum.
Teşekkür ederim.
Öyle görünüyorsun Almanya'da gerçek bir yıldız.
Evet öyleyim.
Bir çocukla mı yaşıyorsunuz?
HAYIR.
Çocuk sahibi olmak istiyor musun?
HAYIR.
Benim hakkımda çok az şey biliyor gibisin.
Bu şaşırtıcı.
Tüm konuşmalar göz önüne alındığında ve hakkımda söylentiler var.
Bu seni rahatsız ediyor mu?
Tam tersine.
Bir erkekle tanışmak harika benden hiçbir şey istemeyen.
Oyuncularınızın sizi beklediğine eminim.
Bırakın beklesinler.
Ama beni galanıza davet ettiniz.
Burada seninle oturuyorum benim için daha önemli.
Berlin'de iyi görünüyordun.
Çünkü ziyarete geldin.
Daha sonra korku ve saldırılar yeniden başladı.
yazmayı düşünüyordum sana katılamayacağımı.
Sonra şunu yazdın...
"Her şeyi yapalım.
Onu harika kılmak için."
- Yarın nereye gidiyorsun? - Almanya'ya geri dönelim.
Münih.
Zürih'e gidiyorum.
Zürih'te yaşıyorum.
Biliyorum.
Hakkımda başka ne biliyorsun?
Özgürleşmeyi diliyorsun.
Özgür mü?
Doğal sınırlardan.
Evet haklısın.
Çünkü taşlaşmaktan korkuyorum.
Apollinaire'inkini biliyor musun? "Le Pont Mirabeau" mu?
Pont Mirabeau'nun altından Seine Nehri akıyor
Sevgilerimizle
Hatırlamam mı gerekiyor...
- Yine mi? - yine
- Sevinç - Neşe. ..
- Her zaman takip ederdim - Her zaman takip ederdim
... acıdan sonra
Gece gelsin, saati vurun
Günler geçiyor ama ben burada kalıyorum
Kalmak.
Sana yalvarıyorum, lütfen kal.
Çok fazla sigara içiyorsun.
Hepimiz çok fazla sigara içiyoruz.
Hikâyelerimdeki erkekler kadınları daha sağlam bir varlık olarak görün.
Hangisi yok edilmeli?
Kendilerini yok ediyorlar. Tam tersine.
Erkekler kadınları korumaya çalışır.
Peki başarılı olduklarını mı düşünüyorsun?
Lordum!
Onun benimle kalmasına izin ver
Biraz daha uzun
Sevgilim!
Bir gün
İki gün
Sekiz gün
Neden bu kadar insan varken Apollinaire'den alıntı yaptım? ilk akşamımızda mı?
Sonraki şiirin adı
"La Chanson du mal-aimé".
"Fakirce Sevilenlerin Şarkısı".
Çünkü Paris'teydin.
Belki bir köprüyü yeni geçmiştin.
Kendimi bundan atmalıydım.
Birkaç kez fark ettim çocukların sana çekildiğini.
Benim bir resmim var
babamla ve erkek kardeşimin bebekliği.
Kardeşimi kollarımda tutuyorum sanki ben onun annesiydim.
O zaman kaç yaşındaydın?
On dört.
Kardeşin şimdi kaç yaşında?
Senden biraz daha genç.
Bana hemen onu hatırlattın.
Yani gezimizi ona mı borçluyuz?
Yürüyüşe çıkmalıyız.
Ay dolunay olduğunda çöl parlamaya başlar.
Burada kalmayı tercih ederim.
Evet?
Max Frisch .
Max Frisch. Beni hatırladın mı?
Evet.
Paris'te bazen bunu söylerdin Okumalarınız için Zürih'e geliyorsunuz.
Ah, anlıyorum ama ben...
Artık şiir bile yazmıyorum.
Ama gelsen harika olurdu.
Şiirler olmadan bile.
Seni her gün düşünüyorum.
Evet.
Evet, ne yazık ki...
Çalışmam gerekse bile.
Yayıncılar bekliyor taslak için.
Bırakın beklesinler. Geliyorum.
Evet?
Max Frisch.
Aramanız ne kadar hoş.
Tren biletimi zaten aldım.
Yarın öğleden sonra 2'de varıyorum.
Beni alacak mısın?
Bugün gelecektin Ingeborg.
Seni tren istasyonunda bekledim.
Ah canım, gerçekten mi?
Günleri karıştırmış olmalıyım.
Evet, yaptın.
Artık gelmemeli miyim?
Biletimi değiştirebilirim.
Hayır, gelmelisin.
Yoksa artık yazamam.
Peki, yarın seninle olacağım.
Pek çok dinleyicimiz şiirinize resmen bağımlıyım.
Bilmek istiyorlar şiir yazmayı neden bıraktın?
Şiirlere karşı hiçbir şeyim yok.
Ama şunu anlamalısın
bu mümkün her yönüne karşı olmak.
Her metafora karşı,
her ses,
kelimeleri bir araya getirme zorunluluğu.
Buna karşı tamamen tesadüfi kelimelerin ve görüntülerin tezahürü.
Onu boğmak istemenize neden oluyor.
Yeniden değerlendirebilmeniz için tüm bunlar neyle ilgili?
Bu ne?
Ne olmalı?
Yani geri dönebilirsin bir gün yeniden şiir yazmaya ne dersin?
Şiir hakkında hala çok az şey biliyorum.
Ama bildiğim tek şey şüphedir.
Kendinden şüphelen.
Kelimelerden şüphelenin.
Dilden şüphe edin.
Bu şüpheyi araştırın.
Böylece bir gün
belki yeni bir şeyler ortaya çıkabilir.
Her şey o kadar güzel ki.
Hiç elle yazmıyor musun?
Sadece günlüğüm.
Çoğu zaman elle yazıyorum.
Ama sonra bazen Kendi yazımı okuyamıyorum.
Gelmek. Bugün edebiyattan konuşmayalım.
O halde ne hakkında konuşmalıyız?
Gülüşün.
Güzelsin.
- Okumayı sever misin? - Evet.
Peki ne okuyorsun?
"Villa Fiorita'dan Sihirbaz".
La principessa! Bir mucize!
Maestro, bir sürpriz.
Sonunda bambina!
Çok sayıda telgraf gönderdim, ama sen ortadan kaybolmuş gibiydin.
Seni özledim.
- Ben de seni özledim. - Sensiz yaşamak imkansız.
Aşık oldun...
Olabildiğince çabuk değil.
Ama söyleyebilirim.
Ve?
Kim o?
Onu tanımıyorsun.
- Senden ne istiyor? - Benimle evlenmek için.
Onu düelloya davet edeceğim.
Kim o?
İsviçreli bir yazar.
Son oyunu Paris'te sahneleniyor.
Bu cahil!
Hayır, hayır, lütfen...
O sana göre bir adam değil.
Zürih'e taşınmamı istiyor.
Bunu önleyeceğim.
Eğer gerçekten evlenirsen, bana öyle gelecek.
Bunu unutalım.
Ama önce işe koyulalım.
İlk perdeyi tamamladım.
Umarım işinize engel olmaz.
Eminim o adamlardan biridir karısının her zaman mutfakta olmasını isteyen kişi.
Onu yanlış değerlendiriyorsun.
Müziği yazmak çok gecikti. Ama bunu sen olmadan yapamam.
Ve sen benden kaçıyorsun bu Don Juan özentisi için.
Neyse artık buradayım.
Evet. Seni kilitleyeceğim.
Yani hemen tekrar yola çıkmayacaksın.
Natalie
Kızım
Gelinim
Onun adının Nathalie olmasını istediniz ama nedense pek iyi şarkı söylemiyor.
Sana Nathalie'yi göstereyim.
Nathalie
- Kızım - Evet.
- Natalie daha iyi, değil mi? - Evet, daha iyi.
Homburg temasında,
boynuz bölümü Si bemol majördedir
dizeler Si bemol minördeyken.
Bu da ona uyumsuzluk hissini veriyor.
Finali sakladım istediğin gibi.
Askerler ve saray hanımları Homburg'u destekliyoruz.
Ama Seçmen bir santim bile kıpırdamıyor.
Onu Fehrbellin'e götürün
Genel merkeze
Ve son akora doğru...
Bu gece kutluyoruz Principessa'nın dönüşü.
Principessa'ya !
- Ve yeni yapıtınıza. - Bizim eserimiz.
Aranızda iş dağılımını nasıl yapıyorsunuz?
Bu bizim ilk işbirliğimiz değil.
zaten ayarladım bazı şiirlerini müzikle seslendirmiştir.
Ama bu sefer özel bir zorluk var.
İkimiz için.
- Kleist'i mi seçtin? - Ortak bir karardı.
- Peki neden "Homburg"? - Biyografimizle ilgisi var.
Ama bu Lucchino Visconti'nin fikriydi.
O farkında mı Nazilerin suiistimalinden mi?
Evet. Bu yüzden bu parçayı seçtik.
Ingeborg metni harika bir şekilde yeniden bir araya getirdi.
Savaşçı temayı azalttı
ve romantik olay örgüsünü vurguladı.
Var mı bilmiyorum oyunla ilgili şunu fark ettim.
Ama kötü adam yok.
Tek karakter değil alçakgönüllülüğe sahiptir.
Kendi kendisinin efendisi haline gelen bir hayalperest.
Prens ilk modern kahramandır.
Kader olmadan.
Kırılgan bir dünyada yalnız.
Bu yüzden bizimle çok ilgili.
Bu gece sen varsın bir adamı daha büyüledi.
Diğerini İsviçre'de bırakın. Burada bizimle kal.
Ve bana söz ver bir daha asla mutsuz olmamak.
Sevgili uyurgezerim.
Resim Grete Stern'e aittir.
Adı "Ben kimim?"
Dessau'daki Bauhaus'ta okudu.
1933'te Almanya'dan kaçmak zorunda kaldı.
İlk olarak Londra'ya gitti sonra Buenos Aires'e.
İşte onun kitabı 46 fotomontajdan biri yayınlandı.
Buna "Sueños" denir, rüyalar.
Şeker?
Benimle yaşamayı hayal edebiliyor musun?
Evet, bunu hayal edebiliyorum.
Zürih'e mi taşınacaksın?
Beni mutsuz edeceksin.
Ama bu riski alacağım.
Peki ya risk beni mutsuz edeceğini mi?
Benimle asla mutsuz olmayacaksın.
Asla.
"Ve gün ışığı giderek zayıfladı,
şeffaf bir örtü boş kozmosun önünde.
Ama güneş hâlâ parlıyordu
ve aşırı büyük ay, kum tepeleriyle aynı renkte,
güneşin son ışınlarının dokunduğu,
menekşe rengi bir alacakaranlığın içinden ortaya çıktı hiçbir pus olmadan.
Jeepimizin gidebildiği kadar hızlı sürdük
ve aynı zamanda ciddi bilgi olmadan olmaz
gözlerimizin kesinlikle tüm bunları gören tek kişi.
Onlar olmadan,
ölümlü insan gözlerimiz olmadan
çölde yolculuk yapmak,
güneş yoktu.
Sadece büyük miktarda kör enerji,
onlar olmadan ay olmaz,
onlar olmadan toprak olmaz,
hiçbir dünya yok,
Yaratılış bilinci yok.
Doluyduk, hatırlıyorum
ciddi bir coşkuyla.
Bir süre sonra arka lastiğimiz patladı.
Çölü asla unutmayacağım."
Hiç çöle gitmedim.
Seni oraya götüreceğim.
Beni gömmeni istiyorum.
Seni istiyorum
beni bir mumya gibi gömmek için.
hissetmek istiyorum mumya olmak nasıl bir duygu.
Merhaba.
Bayan Bachmann'ı görmek isterim.
12 numaralı daire, birinci kat.
Evet.
Adolf Opel. Beni sen davet ettin.
Oturun.
Biraz çay içer misin? Yoksa çayı sevmiyor musun?
Çay mükemmel. Teşekkür ederim hanımefendi.
Majesteleri? İyilik...
Kulağa çok kötü geliyor.
Teşekkür ederim, sigara içmiyorum hanımefendi.
Viyana'da bana misafir olduğun söylendi Ford Vakfı'nın
ve tek ciddi Almanya'da kadın şair.
Evet öyleyim.
Ama tek sebep ben olamam Viyana'dan buraya neden geldiğinizi.
Hayır, biraz araştırma yapıyorum Burada bir film için.
- Peki sen de yazıyor musun? - Evet.
Ben bir oyun yazarıyım.
Berlin'i nasıl buldun?
Berlin'de her gün çok gri.
Burada uyuyamazsın. ve kalkamıyorsun.
Hayır, Berlin'i sevemem.
- Peki ya Viyana? - Hiç biri.
bir şehir var mı nerede kendinizi evinizde hissedebilirsiniz?
Roma.
Felaketten önce Roma bu beni mahvetti.
O şehirden sürüldüm.
Evet, kovuldu.
Hala buradayım.
Ah...
yarın geri gelir misin aynı zamanda mı?
Memnuniyetle.
- Berlin'de ne kadar kalacaksınız? - Sadece birkaç gün.
Gelecek hafta Prag'a gidiyorum.
Gerçekten mi?
Metinlerim yeni çevrildi orada Çekçe'ye.
Evet biliyorum.
Ayrıca okuma da yapılacak.
Gerçekten mi?
Bunu bilmiyordum.
Ben de ona katılacağım.
Teşekkür ederim.
Daha sonra Mısır'a gideceğim
ve çöle.
Çöl...
Filmi biliyor musun? "Arabistanlı Lawrence" mı?
- Başrolde Omar Sharif mi var? - Evet.
Neden yapmıyorsun? benimle çöle gelir misin?
Bu saçma soru için beni bağışlayın.
Seninle geleceğim.
Gerçekten gelir misin benimle çöle mi?
Bu seni neden şaşırttı?
Tekrar gel ve yanıma otur.
Meksika'nın durumunu açıklamak çok zor Sadece 150 sayfada karmaşık tarih.
Ama yayıncı bana daha fazla yer vermeyecek.
yazmanı öneririm amaçladığın şekilde.
Çok hoşuna gidiyor olabilir metninizin tamamını kabul edeceğini.
Öyle mi düşünüyorsun?
Viyanalı bir yazar böyle bunu yapardı.
- Ateşin var mı? - Hayır, yapmıyorum.
Beni affet.
Üzgünüm.
Öleceğimi sanıyordum.
İşte buradasın.
Hala espresso yok mu?
Burada kimse bunu istemez hanımefendi.
En azından bu bir kapuçino olsaydı...
Hayır, bırak öyle olsun.
Buna alışmam gerekecek.
Pek çok şeye alışmam gerekecek.
Evet...
Sanırım öyle hanımefendi.
İyi kızım bulaşıkları yıkadı mı?
Sen de yapabilirdin.
Neden ben?
Sen benden önce kalktın.
- Sabah çalışmam gerekiyor. - Ben de öyle mi yapıyorum?
Pek öyle görünmüyor buraya geldiğinden beri.
Çünkü senin Kalaşnikofun beni deli ediyor.
Onlar icat etmediler henüz sessiz daktilolar.
Bu öğleden sonra bir arkadaşımı görmeye gideceğim.
O zaman kızım çalışabilir huzur ve sessizlik içinde.
Bunu komutla yapamam.
Principessa biraz üzgün mü?
Onu neşelendirmek için ne yapabilirim?
Havada kaybolmak mı?
Müthiş. Memnun oldum.
Teşekkür ederim.
Biraz iş hallettin mi?
Doğru kelimeleri bulmakta zorlandım.
Buna pek inanmıyorum.
Çünkü sen değilsin onlar hakkında çok özel.
Bununla ne demek istiyorsun?
Daha kaygısızsın.
Ve sen daha mı az kaygısızsın?
Evet.
Telefonda sesin pek öyle gelmiyordu.
Bana metnini okumak ister misin?
Ateşli değil misin?
Sıcak beni öldürüyor.
Bence harika.
Bu tehlike...
Burada iyileşeceğimi düşünüyorum.
Ve güneş yanığı oluyorum.
Bu yüzden mi istedin benimle gelmek ister misin?
Unutmak mı?
Ayrıldıktan sonra çok hastaydım.
Bana söylendi.
Bu yüzden şaşırdım seni görmemi istediğinde.
Belki de kurtarıcım olabileceğini hissettim.
Şu anda beni kurtaran sensin.
Bazen mutsuzluğumu seviyorum.
Bu bir ayrım gibi,
sanki şehit oldum
kim bu şekilde Allah'a yaklaşır.
Ve ben bir tanrıya bile inanmıyorum.
Peki ya "Manhattan'ın İyi Tanrısı mı?"
Onu bu işin dışında bırak.
"Radyo oyunumda, 'Manhattan'ın İyi Tanrısı'
tüm sorular aşağıya geliyor erkek ve kadın arasındaki aşk
ve bu ne, ne gibi bir yol gerekiyor,
ve ne kadar az veya ne kadar olabileceği,
şöyle diyebilir:
Ancak bu sınırda bir durumdur.
Sınırda bir vaka gömülü her durumda,
ancak en çok bile sıradan bir aşk,
tespit edebileceğimiz bir daha yakından incelendiğinde
ve belki de yapmamız gereken bir şey daima tespit etmeye çalışın.
Çünkü yaptığımız her şeyde, düşün ve hisset
bazen tercih ederiz aşırılıklara gitmek.
İçimizde aşmak için bir istek uyanıyor belirlenen sınırlardır.
İmkansızın etkileşiminde ve mümkünse olasılıklarımızı genişletiriz.
Aranızdakiler değilse kim büyük bir talihsizlikle karşılaşan,
gücümüzün daha iyi kanıtlanabileceği ıstırabımızdan daha uzağa ulaşır,
birçok şeyden mahrum bir insan kendini tekrar yukarı çekebilme yeteneğine sahip,
var olmanın mümkün olduğunu hayal kırıklığı içinde,
yani illüzyon olmadan.
Ben inanıyorum ki insan bir tür gurura izin verilir,
pes etmeyen birinin gururu dünyanın karanlık hapishanesinde
ve asla bitmiyor."
Bay Frisch.
Sizden büyük onur duyuyoruz bu ödülde yer almak.
Bilseydik, yapardık sizi izleyicilerle tanıştırdım.
Peki nasıl?
Adını söylerdim.
- Seyirci seni tanıyor. - Radyo oyunu yazmamama rağmen mi?
Memnuniyetle.
Trene yetişmem lazım. Tanıştığımıza memnun oldum.
- Hoşçakal. Güvenli yolculuklar. - Güvenli yolculuklar.
- O kimdi? - Bavyera Yayıncılığından bir editör.
Beni neden tanıştırmadın?
O sadece istedi Münih için bir tarih belirlemek için.
O senin sevgililerinden biri mi?
Sunum yapmamı istiyor Münih'teki radyo oyunum
ve uzun bir röportaj yapmak.
- Bununla bitmeyecek. - Max, yeter!
- İşte burada. - Teşekkür ederim Bayan Bachmann.
- Müthiş. Harika. - İltifatlarım.
- Tebrikler. - Ne harika bir radyo oyunu!
Sesiniz Bayan Bachmann, senin güzel sesin.
Konuşmanız gerçekten çok iyiydi.
Hiç dinliyor muydun?
Elbette.
Bütün bu süre boyunca not alıyordunuz.
Yeni bir roman fikrim vardı.
Kör insanlar mı var?
Hayır, sadece bir kör adam kim aslında kör değil.
Sadece kör gibi davranıyor.
Peki neden?
Böylece gerçeği keşfedebilir.
Kendisi hakkında mı yoksa başkaları hakkında mı?
Konuşmanızda şunları söylediniz: "Gerçek, insanın ulaşabileceği yerdedir".
Yani sonuçta dinliyordun.
"Şunları içeren bir kitap yazacağım
hayatımı tanımlayan şey."
- Teşekkür ederim. - Çok güzel saçların var.
Nasılsın?
- Çok güzel saçların var. - Arapça bilmiyorum.
- Ben Ahmed. - Benim adım Essam.
- Ve senin? - Ve senin?
Benim adım Essam.
- Adı... -Ahmet. Ve senin?
- Benim adım Ingeborg. - Ingeborg.
Ne yazıyorsun?
- yazıyorum. - Kitap mı yazıyorsun?
- Tamam, kendine iyi bak. - İyi akşamlar.
- Güle güle. - Güle güle.
Onları beğendin mi?
Genç erkekleri severim.
Ben de.
Her zaman uyumak istemiştim birkaç adamla.
Hiç kimseye söylemedim.
Peki ya kadınlar?
HAYIR.
Sadece erkekler.
Ve sadece gençken ve onlar kadar güzel.
Inge, geri döndüm!
MERHABA.
Sana çiçekleri kim gönderdi?
Dün geldiler isimsiz.
Onları kim gönderdi?
Belki öyledir diye düşündüm benim için senden.
Hayır değiller.
Peki bunları kim gönderdi?
Bilmiyorum.
Yalan söylüyorsun.
Bana kim olduğunu söyle.
Hemen söyle bana.
Kimse kırmızı gül göndermez karşılığında bir şey istemeden.
Bunları senin için aldım.
Seni mutlu etmek istedim.
Ve bir şey daha.
Bir şey fark ettin mi?
Beğeneceğinizi düşünerek aldım.
Konuyu değiştirmeyin.
Bana gerçeği söyle.
Çiçek almak yerine Düzgün bir yemek pişirmeliydin.
Gerçekten deveye binmeyi çok isterim.
Birine binmek zor değil.
Ama düşmek kolaydır ayağa kalktığı zaman.
Yine de denemek isterim.
Peki ya baş dönmesi?
Bu gitti.
- Nasıl bir duygu? - Müthiş.
Keşke kervana katılabilseydim.
Leydi Jane Ellenborough gibi.
Evet.
Eksik olan tek şey doğru şeyhtir.
Şeyh olarak Ömer Şerif'e ne dersiniz?
İlahi.
O parmağı hiç bilmiyordum çok fazla gürültü yapabilirdi.
- Konuşmamız lazım. - Şimdi değil.
Evet, şimdi.
uykusuz bir gece geçirdim bunun hakkında düşünüyorum.
Bunu duyduğuma üzüldüm. ama lütfen artık çalışmama izin ver.
Bir kez olsun yazmayı bırakamaz mısın?
Birlikte Roma'ya taşınmamızı istiyorum.
Burada daha fazla dayanamayacağım.
dayanamıyorsun demek artık ben.
Hayır, Zürih.
Daktilom olacak Roma'daki kadar gürültülü.
Evet ama burası benim şehrim. Oradaki insanlar da çok daha arkadaş canlısı.
devam edebilirim ve bir daire aramaya başlayın.
Belki Via Giulia'daki eski mahallemde.
Neyi yanlış yaptım?
Sen değil...
Yanlış bir şey yaptım.
Bunu düşünmedim...
Evet, ne?
- Yazamam. - Peki bu benim suçum mu?
Evet, belki.
Neden bakmıyorsun? Zürih'te bir eğitim için mi?
Rahatsız edilmeden çalışabileceğiniz yer.
Ve kendimi suçlu hissetmeme gerek yok.
Bir arkadaşımın kiralayabileceği odaları var.
Yarın ilgileneceğim.
Ehliyetini alacaksın ve sana bir araba hediye edeceğim.
Bu leydim hoşuna gider mi?
İsviçre'nin ne kadar güzel olabileceğini görün.
Buradan asla uzaklaşamazdım.
Dünyanın başlangıcı gibi.
Her şeye yeniden başlamak...
Bu güzel olurdu.
Daha güzel bir şey yok Güneşin altında olmaktansa güneşin altında
Şiirlerimi biliyor musun?
Bütün şiirlerini biliyorum.
Olağanüstü aydan daha güzel ve onun asil ışığı
Yıldızlardan daha güzel gecenin ünlü madalyaları
Daha güzel bir kuyruklu yıldızın ateşli girişinden
Ve daha güzel bir göreve sahip olmak diğer tüm gök cisimlerinden
Her gün için senin ve benim hayatım buna bağlı
Bu güneş
Hoş geldiniz Bayan Bachmann.
Maestro Ungaretti'yle tanışmaya mı geldiniz?
- Evet. - Bu taraftan lütfen.
O da arka tarafta.
Teşekkür ederim.
Her zaman büyük bir zevktir seninle tanışmak için.
Şehrimize tekrar hoş geldiniz.
Geldiğiniz için teşekkürler, Maestro.
Hala birkaç sorum var çeviriyle ilgili.
- Emrinizdeyim. - Teşekkür ederim.
Alman arkadaşlarım bana şunu söylüyor:
şiirimin tercümesi olağanüstü.
Sen ihsan ediyorsun bana büyük bir hediye.
Sana nasıl teşekkür edeceğimi bilmiyorum.
Güveniniz için size teşekkür etmeliyim.
Sana güvenim tam.
Bu bir utanç hiç Almanca anlamadığımı.
Senin şiirlerini yapmayı çok isterim İtalya'da biliniyor.
Teşekkür ederim.
Sadece şiir yeteneğine sahip olanlar
Bir şairi çevirebilir.
Evet.
Roma tepkisiz.
geri döndün
dört yıl uzakta kaldıktan sonra.
Roma'nın nesi var?
Roma sizin için ne ifade ediyor?
Belki bir görselle anlatabilirim.
Bernini'nin olduğu söyleniyor
Aziz Petrus'un sütunlarını verdi
iki kolun ana hatları
insanlığı kucaklayan.
Avrupa veya Amerika'nın diğer büyük şehirlerinde
yalnız büyümek kolaydır.
Büyüleyici olan ne bu şehirle ilgili şu,
en azından benim için
Roma bir şehir
bu seni yapabilir ruhsal olarak kendinizi evinizde hissedin.
Son birkaç yerden biri
kucaklandığınızı hissedebileceğiniz yer.
Affedersin.
Sadece bir röportaj veriyorum.
Hızlı bir şekilde bitireceğim.
Roma açık bir şehirdir,
tıpkı sütun dizileri gibi.
Belli bir güç uygular
iç içe geçmiş görüntüler aracılığıyla geçen zamanlar.
Belki de mesajın yattığı yer burasıdır.
bir şehrin mesajı bu aynı zamanda ütopik.
Roma'nın etkisi ortaya çıkıyor sadece var olandan değil,
ama aynı zamanda olasılıklardan da
onun içerdiği çok katmanlı varoluş.
Kuyu...
- Güle güle. - Tekrar teşekkür ederim Bayan Bachmann.
Neden aramadın?
Yaptım.
Günlerce.
Cevap her zaman şuydu: "Roma olmayan Risponde".
"Roma tepkisiz."
Senin için endişelendim.
Neden endişelenmelisiniz?
Nihayet şehrime geri döndüm.
Bu Ungaretti olmalı.
Günaydın, Maestro.
Senden haber almak ne güzel.
Akşam yemeği için mi? Evet, çok isterim.
Yarın görüşürüz.
Yardımcı olabilir miyim?
Kesinlikle hayır.
Seni şaşırtmak istiyorum.
Hoş geldin.
Roma'yı seveceksin.
Lanet olsun!
Bu kötü bir hile.
Bunu babamdan öğrendim.
Benimle evlen.
Baban memnun olacaktır.
Bana bak.
Benimle evlen.
Ama sen onun teklifini geri çevirdin.
Neden?
Evlilik imkansız bir kurumdur çalışan bir kadın için
düşünen bir kadın, kendi kaderini tayin eden bir kadın.
Anladı mı?
Bunu duyduğuna sevinmiş olmalıydı.
Daha önce bir kez evlenmişti.
Ve serbest kaldı kendi deyimiyle taşlaşma korkusundan.
Bu korkuyu paylaşıyor musun?
Her zaman biliyordum evliliğe karşı olduğumu.
Çocukken bile.
Her türlü hukuki ilişkiye karşı.
Bu şu anlama gelmiyor yasal olmayan ilişkiler
bu kadar trajik ve korkunç bir şekilde bitemez.
Faşizm hakkında çok düşündüm.
Ve nasıl başlıyor?
Başlıyor insanlar arasındaki ilişkilerde.
Faşizm birinci unsurdur
ilişkide bir erkek ve bir kadın arasında.
Bu toplumda savaş her zaman vardır.
Ne kadar yakışıklı.
Kendimi kostümlü gibi hissediyorum.
- Zarif bir kravata ne dersiniz? - Elbette, istediğini seç.
Bunlar eşleşebilir. Ne düşünüyorsun?
- Evet. - Hadi deneyelim.
Ne zarafet.
Ne olağanüstü bir adam, değil mi?
Evet.
- Denemek ister misin? - Evet.
- Beni züppeye dönüştürüyorsun. - Harika görünüyor.
- Yine üstümü değiştireceğim. - Açık bırak.
Kafemize gideceğiz.
Ve hemen karışacaksınız.
İzin verin lütfen.
İşte buyurun.
Ne kadar yakışıklı bir adam.
- İyi akşamlar Bayan Bachmann. - İyi akşamlar.
Seni tekrar gördüğüme sevindim.
Merhaba.
- İyi akşamlar. - Roma'da olduğunu bilmiyordum.
Goethe Enstitüsü'nde bir okumam vardı.
Yazık. Gelmeyi çok isterdim.
Geri döndüğüne dair hiçbir fikrim yoktu. Seni davet ederdim.
Ne kadar süre konaklayacaksınız?
Yarın Berlin'e dönmem gerekiyor.
Seni tutmak istemiyorum.
- Yakında görüşürüz. - Evet.
Grup 47'nin bir üyesi.
Onların etkinliklerine asla bana katılmıyorsun.
Uzantınız olarak mı? Hayır, teşekkür ederim.
- Her zamanki gibi mi? İki viski mi? - Evet.
Kesinlikle.
Bu takım elbiseyle gerçek bir İtalyan gibi görünüyorsun.
Sonunda ben de dans etmek zorunda kalacağım.
Evet, bu iyi bir fikir.
Hadi dans edelim.
Yani herkes sana hayran olabilir mi?
Bu doğru değil mi?
bir yıldız gibi mi davrandığını?
İki bardak viski.
İşte buyurun. Şerefe!
Lanet olsun!
Ah, kahretsin!
Ben inanıyorum ki tüm insanlar ilişkiler birbirinin yanından konuşur.
Hepimiz aslında kendimizle yalnızız tercüme edilemeyen düşünce ve duygular.
Ben onun çalışma nesnesiydim.
Sana her zaman onun bir canavar olduğunu söyledim.
Sizce aklında bunu var mıydı? en başından beri mi?
Bütün bu aşk beyanları sırf beni mutlu ve sessiz tutmak için mi?
Senin gibi bir kadınla hiç tanışmamıştı.
Onu yoldan çıkardın.
Gerçekliğe ihtiyacı var.
Bir ava ihtiyacı var.
Sen onun avısın.
- Kendini kurtarmalısın. - Bunu yapamam.
Ve sonra takip et disiplinli bir çalışma programı.
- Hatasını kabul etmesini istiyorum. - Yapmayacak.
Neden?
Sen onun için bir gizemsin.
Belki yapabileceğine inanıyor seni yazarak anlarım.
Ingeborg, günlüğümü bulamıyorum.
Onu yaktım.
Ne yaptın?
Günlüğünü yaktım.
Benim hakkımda yazmaya hakkın yok.
Ama sen benim hayatımın bir parçasısın.
Bir yazar dille yaşar.
Ve başkalarının hayatlarında değil.
Ve özellikle de o değil birlikte olduğu kadın.
Ve ben görünmüyorum hikayelerinizden herhangi birinde?
Erkekler hakkında yazıyorum.
Ama bunlar metaforlar, kendimin yansımaları.
Çünkü bir yalanı yaşıyorsun.
Ama gerçeğe güveniyorum.
- Bir anlaşmamız vardı. - Ne anlaşması?
Hiçbir ilgisi olmayan bir anlaşma her zamanki anlamda sadık olmakla.
Güvenle ilgili bir anlaşma. Ve sen ona ihanet ettin.
Bu güvene ihanettir, güvenin, sırların.
İhanet...
Senden büyük bir söz geliyor. Tüm sırlarınla.
Sadece tek bir sır var bir araya gelen iki kişi arasında.
Anlaşma budur.
seni asla kullanmam
işim için.
Başından beri biliyordun farklı insanlarız.
Vampir olduğunu bilmiyordum.
Ne söylemeye çalışıyorsun?
- Seni kuruttuğum için mi? - Evet, beni kuruttun.
Ve beni sergiliyorsun bir dükkanın vitrinindeki fahişe gibi.
Koyulmuş bir fahişe gibi bir dükkanın vitrininde.
"O gün gelecek ama kimse bunu duyurmak için bir gon çalacak.
Hayır o gün gelmeyecek o zaten oradaydı,
bu yılın tüm günlerinde yer alan,
onunla hayatta kaldığı zorluk ve zorunluluktan dolayı.
Aktif olarak ilgileniyor ileride olanlarla,
işi düşünüyor ve umut ediyor
yakında dışarı çıkabileceğim Aşağıdaki kapıdan,
kaza mağdurlarından uzakta, sakat ve can çekişen.
sana söylüyorum:
Kalk ve yürü!
Hiçbir kemiğiniz kırılmadı."
Neden yapmıyorsun? artık şiir yazacak mısın?
Şiir yazmayı bıraktım
şüphelenmeye başladığımda
şiir yazabilme yeteneğine sahip olduğumu.
Yani Nobel Ödülü sahibi
Düzyazı yazmayı bırakmalı mıyım?
Çünkü ödül bunun kanıtıdır yazarın yeteneğiyle ilgili.
Veya Max Frisch oyun yazmayı bırakmalı.
Evet haklısın.
Çok yazık olurdu eğer bunu yapmayı bırakırsa.
Evet, Londra.
Hayır, uçuyorum.
Ne zaman döneceğimi henüz bilmiyorum.
Evet elbette.
Evet, sen de.
Teşekkür ederim, evet.
Güle güle.
Neden söyleyemiyorsun? birlikte uçtuğumuzu mu?
Çünkü bu kimsenin işi değil.
Katıldığınız için gurur duyuyorum galası için ben.
Ve gurur duyuyorum birlikte görüldüğümüzde.
Ve sana eşlik etmekten gurur duyuyorum kutlandığın zaman.
Neden yapmak zorundasın? her şeyden bir sır mı?
Beni merak etmeni sağlamak için.
Ingeborg.
Arkadaş getirdim.
İntikamımı aldım.
Bütün küçük burjuva adamların üzerine için kendimi feda ettim.
- MERHABA. - MERHABA.
Gelmeniz ne kadar hoş.
Teşekkür ederim.
- Senin için. - Nazik davetiniz için teşekkür ederim.
- İşte buyurun. - Teşekkür ederim.
Eksik olan tek şey ev sahibi.
Max mi?
Geliyor musun? Misafirlerimiz burada.
- Neye içiyoruz? - Bu eşsiz güzelliğe sahip şehir mi?
- Evet. - Roma'ya!
- Çene-çene! - Çene-çene!
Peki sahne mutlak yer mi?
Ah, benim makalemden bahsediyorsun.
"FAZ" bana sormuştu
sanatsal niyetlerim hakkında yazmak için.
Başlık biraz abartılı oldu sanırım.
Sonuçta sadece üç küçük yazdım iki tanesini oynadı ve sahneledi.
Şimdiye kadar Alman savaş sonrası yazarları pek bir şey başaramadık.
Katılmıyorum. Peki ya "Dışarıdaki Adam" mı?
Ah, duygusal tavır acı çekmek kesinlikle dayanılmazdır.
Bakın kim konuşuyor?
Lütfen tartışmayın.
Lütfen bize söyleyin Roma sana ne hissettiriyor?
Villa Massimo'da durumlar nasıl? Çok katı değil mi?
Son derece katıdır.
Bir manastır gibi.
Bayan ziyaretçilere izin veriliyor sadece akşam 22.00'ye kadar
Peki nerede kalıyorsun?
Küçük bir misafirhanede Via di Ripetta'nın bir ara sokağında.
En azından orada rahatsız edilmeden çalışabilirsin.
Bu güzel.
İşte bu yüzden Genellikle tek başıma yürüyüşe çıkarım.
Max mükemmel bir cicerone'dur.
Sana bir tur verebilir.
Bir mimar olarak şehri görüyor tamamen farklı gözlerle.
Ingeborg'um sana gösterebilirken tüm gizli ve gizli noktalar.
O gizlilik konusunda uzmandır.
Ona Ostia Antica'yı gösterebilirsin.
Ingeborg bunu beğendi evden çıktığımda.
- O zaman huzur içinde çalışabilir. - Tamamen anlıyorum.
Villa Massimo'yu bu yüzden seviyorum.
Gürültü yok ama henüz tam şehirdesin.
Ve eğer insanların yanında olmak istiyorsan, Piazza del Popolo var.
- Evet. - Evet, Bolonez restoranında.
Eskiden favorimdi.
Benim için çok şık ve pahalı.
Seni oraya götüreceğim.
Teşekkür ederim.
Affedersiniz.
- Teşekkür ederim. - Harikaydı.
Ne hoş bir sürpriz.
İtalyancan nasıl gidiyor?
- Bir ilerleme var mı? - Ah, evet. Ancak...
Hala Ungaretti'yi okuyamıyorum.
Çevirilerim yakında yayınlanacak. Sana bir kopyasını hediye edeceğim.
Montale'yi de tercüme ettiniz mi?
Hayır, Ungaretti bir istisnaydı. Yayıncının özel isteği.
Bir dakika lütfen.
Max Frisch benden onu Roma'da ziyaret etmemi istedi.
Sanırım sen olmadan kendini yalnız hissediyor.
Bunun nedeni hâlâ İtalyanca öğrenmedi.
Çok var Almanca konuşan birkaç İtalyan var.
- Ve güneş her zaman dışarıda olmuyor. - Katılıyorum, Roma çok soğuk olabilir.
- Lütfen? - Evet.
- Harika bir okuma. - Gitmek.
Roma'ya git, Marlene. O zaman kendimi daha az suçlu hissedeceğim.
Bir imza lütfen Bayan Bachmann.
- Lütfen kopyamı imzala. - Teşekkür ederim.
Kelimenin tam anlamıyla zorladın o genç kadını kollarına aldı.
Onun sevgisinden emindim benim için daha güçlü.
Oldu
bunu düşünmek mutlak delilik iki yazar bir arada olmaya dayanabilirdi.
Bu bir kumardı.
Ayrıca işe yarayabilirdi.
Bundan keyif alıyor musun? benim kadar mı?
Ne demek istiyorsun?
Burası senin kırsalın, asla ayrılmak istemediğin.
Ben de seni asla bırakmak istemedim.
Peki şimdi öyle mi yapıyorsun?
Evet.
yazmayı beceremedim Günlüğümü yaktığından beri.
Ama yazdığını duyabiliyorum.
Elbette...
Tek yaptığım bir kelimeyi diğeriyle değiştirmek.
Bu normal.
Belki senin için.
Ama benim için değil.
- Ve sen bunu ben olmadan düşünüyorsun... - Evet, senin titizliğin olmadan.
Mükemmelliğe olan takıntınız.
Seni tanımadan önce Aklıma ne geldiyse söyledim.
Şimdi ilk önce düşünmem gerekiyor ne söyleyebilirim
ve yapamadığım şey.
Seni rahatsız edip etmeyeceği.
Seni üzüp üzmeyeceğini. İkisinden biri...
Beni küçümseyecek misin?
Artık sana itaat edemem.
Bu ayrılık oldu hayatımın en büyük yenilgisi.
Bu en uzun acıydı.
Haftadan haftaya.
Ve nedenini gerçekten bilmiyorum.
Belki hayatımda bir kez
Sabit bir şeye başlamak istedim normal bir şey.
Kendi olası yaşam tarzıma karşı.
Ve bunda ısrar etmeye devam ettim.
Açıkça hissedebilsem de
bu benim prensibime aykırı.
Ya da kaderim.
Bilmiyorum
nasıl ifade edilir.
Yapabileceğim gerçeği
bir gelecek düşün, yeni bir hayat,
Bunu tamamen sana borçluyum.
Geri geldin.
Havaalanına doğru gidiyorum.
Nereye gidiyorsun?
New York'a.
Tek başına mı?
Çiçekleri kim gönderdi?
Viyana'dan bir arkadaşım.
Bu bir rahatlama oldu. O zaman yalnız değilsin.
Sen benim katilimsin.
İnsanlar şunu söylemez mi her zaman katiller olmuyor
ama bazen suçlu olan öldürülenler mi?
"Sevgili Hans'ım.
Hiç düşünmezdim Benim için her şey çok kötü biterdi.
Acı olacağını biliyordum.
Ancak toplam değil neredeyse ölümcül bir arıza.
Daha korkunç bir şey hayal edemiyorum yaşadıklarımdan daha fazla.
Buradan çıkmalıyım.
Sadece birkaç günlüğüne olsa bile.
Ben de harcamak istiyorum seninle mutlu vakit geçirmek."
Yeryüzünde hiçbir şey bizi küçük düşüremez
her zaman hatırladığımız sürece yapmak için doğduğumuz şey.
Yaratıcı olmak için buradayız.
Diğer her şey önemsizdir.
Asla yapmazdı seni küçük düşürmeyi başardım
uğruna onu görmezden mi geldin kendi sanatsal varlığınızın.
Ama bir domuzu sevmiş olmak ayıp da değil.
Ruhun bir meskeni vardır
hiç kimsenin girmesine izin verilmemeli.
Ve bu da iş.
Gün ışığının daha az korkunç olmasını sağlar ve gecenin karanlığı daha az korkutucu.
Bunu biliyorum sonunda artık uyanıyorsun.
Ve ayrılacağını arkasındaki eski duygusallıklar.
Son bir yürüyüşe çıkalım mı gece boyunca mı?
Evet.
Çölüm, tek çölüm, benim nazik belirsizliğim, kurtuluşum.
Altyazılar: Guelcin Koerpe